تو یه منطقه هستم که سرم رو 90 درجه رو به جلو نگه داشتم . حالا دارم به این فکر میکنم که جایی که اومدم کجاست . گاهی ناامید میشی ولی وقتی به جایی که اومدی خیره میشی با خودت یه حس غروری داری و وقتی به بالا نگاه میکنی میترسی از مسیری که هنوز هست . فقط یه کلام اومدم بگم و برم .
فقط برو .. فقط این لعنتی رو برو جلو .. چون هرچی کار کنی از ترس جلو میزنی و ناامیدی رو بیشتر فاصله میدی . .
نگاه نکن کیا به مقصد رسیدن تو فقط باید بری . سعی کن با سرعت بیشتری بری . هر طور شده انرژیت رو تو روز بیشتر کنی برای کار و تلاش و زحمت و بی وقفه بری به سمت هدفت .